رفتی حالا به کی گم خیلی دلم تنگه برات
می خوام یه بار ببینمت سر بزارم رو شونه هات
دوست داشتم با گلای سرخ می یومدم به دیدنت
نه اینکه با بخت سیاه چشمای سرخ ببینمت
گلا پرپر می کنم سر مزارت
تا ابد بارونی چشمای نازت
رفتی افسوس گل من تو در دل خاک از تو یادگاری چشمای نازت
پاییز غریب بی رحم اون همه برگ مگه کم بود گل من رو چرا چیدی گل من دنیای من بود
گلمو ازم گرفتی
تک و تنها زیر بارون
حالا که نیستی کنارم
می زارم سر به بیابون
هنوزم بارون می باره تو می یای انگار کنارم خودتم بهتر می دونی تا صبح واسط می بارم
پاییز غریب بی رحم اون همه برگ مگه کم بود گل من رو چرا چیدی گل من دنیای من بود